De moestuinen


vierkante meter moestuintje

Moestuinen zijn een essentieel onderdeel van een succesvol zelf-voorzienend project. Al is het maar het kweken van je eigen kruiden, met planten bezig zijn geeft voldoening en brengt ons weer een stukje dichterbij de cyclussen en gevoel van de natuur.

Er zijn vele manieren om een moestuin te ontwerpen en aan te leggen. In alle gevallen is de moestuin een adaptie, of aanpassing aan de locale omstandigheden (zijnde oriëntatie naar de zon, windrichtingen, klimaat, aspect (helling of vlak), etc, etc.) en de wensen en mogelijkheden van de moestuinier. Als we een tuin in de stad hebben zal het ontwerp anders zijn dan voor een landelijke locatie, en ook weer anders dan wanneer men alleen de balkon en raam-ruimte ter beschikking heeft. Hoe dan ook we kunnen overal planten laten groeien en daar onafhankelijkheid en plezier aan beleven.

Een aantal richtlijnen die binnen de benadering van Permacultuur ons kunnen helpen bij het ontwerpen en aanleggen van een moestuin zijn:

* Kleinschalig maar intensieve cultivatie
* Werken met patronen en zo min mogelijk rechte lijnen
* Het creëren van langdurige vruchtbaarheid
* Het centraal stellen van bio-diversiteit
* Alleen biologische middelen geruiken

Kleinschalig intensief
Door gebruik te maken van de verschillende verticale plantlagen LAYERS, boven en onder de grond, kunnen we in plaats van het twee dimensionale vlak toegepast in monocultuur, in drie dimensies werken en de verticale ruimte benutten. Zo kunnen we per vierkante meter veel meer verbouwen. Door kleinschalig en intensief te moestuinieren behouden we meer vat op de situatie en voorkomen we dat onze energieen teveel uitgespreid worden ZONING. Verder kunnen we letten op wat voor planten goed samengroeien COMPANIONPLANTING. Maar boven alles, benut die verticale ruimte!

Patronen
In de natuur bestaan geen rechte lijnen, en dat heeft een reden. Organische lijnen creëren meer raakoppervlakte, en het is op deze raakoppervlakte EDGE waar de interessante dingen gebeuren. Verder creëren organische lijnen meer micro-climaten en hoekjes voor warmte, insecten, en leven in het algemeen om te gedijen. Hoewel sommigen graag een ‘strakke’ en ‘nette’ tuin hebben, oogt het organische lijnenspel veel natuurlijker en nodigt uit tot exploratie.

Vruchtbaarheid
Het grootste deel van ‘s werelds bebouwbare grond is uitgeput van de eindeloze stroom van industriële grote schaal cultivering. In die benadering ligt de nadruk op kwantiteit en worden kunstmesten ARTIFICIAL FERTILISERS en verdelgers PESTICIDES toegepast om vruchtbaarheid te creëren. Deze vorm van vruchtbaarheid bouwt op de misvatting dat planten alleen een groep van nutriënten nodig heeft, en dat wij die gewoon in grote getalen aanbrengen om gewassen te laten groeien. We nemen en nemen van de grond en houden dat proces in stand door kunstmest te sproeien.
Echte vruchtbaarheid ligt niet exclusief in de beschikbaarheid van nutriënten maar in het leven in de grond die deze nutriënten beschikbaar maken voor de planten. Door de focus te leggen op het zorg dragen voor het leven in grond en door ‘terug’ te geven in de vorm van compost of andere biologische grondstoffen, kunnen we een vruchtbaarheid creëren die tot in de eeuwigheid voort kan bestaan, en verandert onze relatie tot de natuur van parasitaire tot een symbiotische.

Bio-diversiteit

Het web van het leven leert ons vele dingen als we openstaan om haar te zien. Zo zien we dat een bestendig eco-systeem een enorme bio-diversiteit DIVERSITY heeft waarbij de verschillende elementen symbiotisch tot parasitair kunnen zijn, maar waarin de totaalsom een natuurlijk balans is, met een ingebouwde buffer voor onvoorziene omstandigheden. Een klassiek voorbeeld is de aardappel misoogst die velen Ieren in de 19e eeuw tot de hongersdood dreef. Een monocultuur van gewassen is een bijna onuitputbare bron voor plagen om in te gedijen, is het systeem divers dan kan dat nooit gebeuren. Een onvoorziene misoogst is dan slechts een bijkomstigheid omdat er altijd andere gewassen zullen zijn die wel met dezelfde externe factoren om kunnen gaan. Zo kunnen we bio-diversiteit aanwenden om een diversiteit van voedingsstoffen voor onszelf te creëren, we kunnen kruiden en bloemen planten bij gevoelige gewassen die bepaalde plagen en insecten weren, en we kunnen gewassen telen in gildes om hun wederzijdse positieve uitwerking op elkaar. Weerbaarheid en sterkte is symptomatisch voor bio-diversiteit, kwetsbaarheid en zwakte is symptomatisch voor monocultuur.

Biologische middelen

Te vaak en te zorgeloos gaan wij om met niet-biologische middelen. In bijna alle gevallen schaden zij de mens, en de natuurlijke omgeving. Kunstmest spoelt bij regen uit de grond en komt in het grondwater terecht, waar het grootschalig nitrificatie veroorzaakt, giftig voor mens en dier. De oceanen raken en masse bevuilt door deze nitrieten en verstikt het water en bijna alles wat erin leeft. Bijna alle niet-biologische middelen komen voort uit de petro-chemische industrie en worden met miljarden euro’s voor lobby’s en public relations aan de man gebracht, verwerkt in voedsel, landbouwproducten en andere middelen. Door het aanwenden van biologische middelen kunnen we zeker zijn dat we ons voedsel en ons water, het leven om ons heen en ons eigen leven niet vergiftigen.

 


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Connect with Facebook